Behoefte aan een gesprek?

2 jaar geleden merkte ik dat ik heel erg moe was, terwijl ik net vakantie had gehad. Ik negeerde mijn vermoeidheid, zette een masker op en ging verder met mijn dagelijkse dingen. Andere mensen helpen was belangrijker voor mij. Algauw kwamen er meerdere kwaaltjes zoals: spierspanning in mijn rug, hoofdpijn, niet kunnen slapen en uiteindelijk veel emotionele huilbuien.

Ik besloot dat dit zo niet verder kon en ging naar de huisarts waar ik de status burn-out kreeg. De therapie die daarop volgde werkte niet en ik vond dat ik het zelf wel kon oplossen. Ik was er ook heilig van overtuigd dat ik mij aanstelde en het snel weer over ging. Totdat het na een jaar nog niet over ging en het eigenlijk zelfs slechter ging. Behalve slapeloosheid, vermoeidheid, huilbuien en spierspanning in mijn rug, had ik ook last van misselijkheid, duizeligheid, ik was enorm onzeker geworden en zag alles heel somber in. Van de oude Suus was niets meer over.

Via mijn zwager kwam ik bij PHI terecht. Tijdens de intake wist ik zeker dat ik niet in aanmerking zou komen voor de therapie, ik stelde mij vast aan. Natuurlijk bleek dit niet zo te zijn en tijdens mijn eerste sessie leerde ik wat er gebeurt in je lichaam als je een burn-out hebt. Al na de eerste week therapie had ik de eerste belangrijkste stap naar herstel gezet. Namelijk: Erkenning van mijn ziekte. Ik had echt iets en ik stelde mij niet aan.

Ik heb geleerd hoe ik mij kan ontspannen en ik geniet van het leven.

Door het sporten met de fysiotherapeut ontdekte ik dat ik veel meer kon dan ik dacht en voelde ik mij beetje bij beetje zelfverzekerder. Ook met CGT en PS leerde ik zoveel over mijzelf en hoe ik dingen op een andere manier kon zien en misschien nog wel het belangrijkste: Ik heb geleerd hoe ik mij kan ontspannen en ik geniet van het leven. Ook is mijn vriend 2 keer mee geweest naar de sessies van CGT. Ik vond het fijn dat hij erbij betrokken werd. Voor mij werd het daardoor makkelijker om dingen thuis ook bespreekbaar te maken.

Een van mijn doelen die ik wilde bereiken was: Ik wil mijn oude ik weer terug, maar ook weer niet, want ik wil niet nog eens een burn-out krijgen. Dat doel is absoluut behaald. Ik geniet intens van het leven, ik voel mij weer zelfverzekerd, ik durf eerst voor mijzelf te kiezen en dan pas voor een ander en heb weer energie, maar het masker dat de oude ik bij zich droeg? Die is permanent in de prullenbak gegooid en dat allemaal dankzij PHI.

Suzanne

Hebben angst, depressie, psychosomatische klachten of ernstige onverklaarbare lichamelijke klachten een zware impact op uw leven?

Lees hier meer over de mogelijkheden bij PHI voor u.

Heeft u een algemene vraag of behoefte aan meer informatie, dan kunt u altijd contact met ons opnemen.

Bekijk waar PHI gevestigd is.